بار ها قلم به دست گرفتم که بنویسم  و از نوشتن چشم پوشیدم.
این حروف الفبا عجب موجوداتی هستند  همین که دست می بریم تا قلمدان را برداریم و نوشتن آغاز کنیم این حروف افسار گسیخته پا به فرار می گذارند با  هم متحد می شوند از هم جدا میشوند به شور می آیند و به میل خودشان روی کاغذ ردیف می شوندو هر چه آنها را التماس 
کنیم و به نظم دعوت کنیم سودی ندارد .
آنها هر چه می خواهند انجام می دهند .
فاش می کنند آنچه را که ما می خواهیم پنهان کنیم و برعکس از بیان آنچه در اعماق قلب ما برای بیرون آمدن و سخن گفتن تلاش می کند  سرباز میزنند. *

*(سر گشته ی راه حق) نیکوس کازانتزاکیس

وای بر شما مردم کوفه می دانید چه کرده اید؟ می دانید چه پاره جگری را از رسول خدا (ص)شکافتید؟ و چه خون های پاکی را به زمین ریختید؟ ... آیا تعجب می کنید از اینکه آسمان خون ببارد؟ باری عذاب خداوند در آخرت ذلت آور ودشوارتر است وکسی آن روز به یاری شما نخواهد آمد...

بخشی از خطبه ی حضرت زینب(س) پس از واقعه ی عاشورا

انگار مدتی است که احساس می کنم

 خاکستری تر از دو سه سال گذشته ام !

 احساس می کنم که کمی دیر است

دیگر نمی توانم

هر وقت خواستم در بیست سالگی متولد شوم

 انگار

 فرصت برای حادثه از دست رفته است

 از ما گذشته است که کاری کنیم

کاری که دیگران نتوانند.........

زندگی کوچکتر از آن بود که مرا برنجاند وزشت تر از آن که دلم بر آن بلرزد.هستی تهی تر از آن که بدست آوردنی مرا زبون سازد و من تهیدست تر از آن که  از دست دادنی مرا بترساند!!